Ujęcie

Ujęcie ilustracyjne jest bezosobowe i wiąże się z faktami – w zasadzie jest to podejście reportera lub uczonego do zagadnienia obrazu. Jest ono bezpośrednie, pozbawione uprzedzeń i o tyle obiektywne, o ile fotografujący świadomie unika wyrażenia swojego własnego zdania o przedstawionym obiekcie, natomiast odwzorowuje go w sposób możliwie rzeczowy, informacyjny, tak aby widz mógł ukształtować własny pogląd i wyciągnąć dla siebie wnioski. Ujęcie twórcze jest osobiste, uczuciowe, wyrażające pewien stosunek do tematu-w zasadzie jest to podejście artysty czy poety do zagadnienia obrazu. Jest ono fantazyjne, ale często również stronnicze, stanowi więc rzetelny wysiłek w kierunku wyrażenia osobistego poglądu na temat danego obiektu. Takie podejście zajmuje się w mniejszym stopniu faktami i przedstawianiem wyglądu przedmiotów niż uczuciami i wnioskami. Zamiast się zadowalać technicznie dokładnym odwzorowaniem obiektu, fotograf interpretujący próbuje przekazać widzowi coś z tego, co sam odczuwał w stosunku do danego motywu. Jest to naturalnie ujęcie o wiele trudniejsze, ale czasem też o wiele bardziej wartościowe, gdyż zdjęcie-jeśli się uda-zamiast przekazywać suche informacje, ukazuje widzowi obiekt w zupełnie nowym świetle, może dawać nowy wgląd w zagadnienia i prowadzić do nieoczekiwanych doznań wizualnych.

Cele ujęć

Ponieważ każde z ujęć zmierza do innego celu, nie można powiedzieć, że jedno z nich jest lepsze od drugiego. Które z nich należy wybrać – to zależy od celu, jakiemu ma służyć zdjęcie, i od publiczności, dla której jest przeznaczone. Ponieważ dany fakt można przedstawić tylko prawdziwie albo fałszywie, więc ujęcie obiektu przez fotografa faktu ma naturalnie znacznie bardziej ograniczony zakres, jeśli chodzi o liczbę dostępnych form wyrazu, niż ujęcie twórczego fotografa, bo mnogości form wyrazu stosowanych przez tego ostatniego stawia granice tylko zasięg jego wyobraźni. Każde z tych dwóch ujęć może oczywiście zawierać w sobie elementy drugiego. Ściśle realistyczny fotoreportaż można uczynić wizualnie atrakcyjnym przez to, że będzie obejmował pewne aspekty fantazyjne, nie tracąc przy tym na jasności. Twórcze zaś podejście do przedmiotu nie musi „wybiegać” tak daleko, nie musi być aż tak „eksperymentalne”, aby sam obiekt czy myśl zawarta w zdjęciu pozostały nierozpoznane; włączenie bowiem aspektów realistycznych nie musi burzyć jego subiektywnego, twórczo–interpretacyjnego charakteru. Zdjęcie ilustracyjne może w najlepszym razie interesować i informować, ale zdjęcie twórczo ukształtowane jest nie tylko interesujące, lecz pobudza również do myślenia.

Kierunek

Kierunek padania światła określa położenie i wymiary cieni. Pod tym względem rozróżniamy pięć głównych rodzajów światła, z których każdy wywiera pewien typowy wpływ na obraz fotograficzny. Źródło światła znajduje się za aparatem, oświetla więc obiekt mniej więcej na wprost od przodu. Kontrast obiektu jest mniejszy niż przy świetle padającym z jakiegokolwiek innego kierunku-co stanowi podstawową zaletę w przypadku zdjęć barwnych. Jednakże światło przednie jest także najbardziej „płaskim” rodzajem światła, gdyż cienie leżą częściowo lub całkowicie za obiektem i z punktu widzenia aparatu są niemal-lub zupełnie-niewidoczne. Jakkolwiek światło przednie jest znakomicie przydatne do wiernej reprodukcji barw, to jednak obiekt wydaje się przy nim mniej „bryłowaty”, a przestrzeń mniej „głęboka” niż przy świetle rzucającym wyraźniej zarysowane cienie. Naturalnie rzadko tylko można pracować przy stuprocentowo przednim świetle. Nawet gdy fotografujący ma słońce za plecami albo lampę błyskową umieszczoną na aparacie, to kierunek światła nie pokrywa się dokładnie z osią obiektywu, tak że powstają niewielkie cienie. Jedynym źródłem dającym prawdziwie przednie światło jest lampa błyskowa pierścieniowa- lampa wyładowcza, której palnik ma kształt pierścienia otaczającego obiektyw i daje całkowicie bezcieniowe oświetlenie.

Światła

Źródło światła jest mniej lub więcej przesunięte w bok, jednak ciągle jeszcze oświetla bardziej z przodu niż od tyłu. Jest to najpowszechniej stosowany kierunek światła, szczególnie dobrze nadający się do zdjęć barwnych, przy których z jednej strony dążymy do prawidłowego oddania barw, a z drugiej strony należy też podkreślić trójwymiarowość przedmiotów. Światło boczne łatwiej stosować niż światło padające z jakiegokolwiek innego kierunku. Z reguły daje ono co najmniej znośne wyniki, rzadko jednak prowadzi do efektów niezwykłych lub zaskakujących. Światło tylne – źródło światła znajduje się mniej więcej za obiektem i oświetla go od tyłu, rzuca więc cienie w kierunku aparatu. Kontrast motywu jest przy tym większy niż przy świetle padającym z jakiegokolwiek innego kierunku, a fakt ten w zasadzie czyni światło tylne nieprzydatnym do zdjęć barwnych. Z drugiej strony, daje ono najbardziej przekonywającą iluzję przestrzeni i głębi w porównaniu z innymi i kierunkami. Jeśli chodzi o fotografię barwną, to światło tylne jest najtrudniejsze w zastosowaniu, ale także, przy właściwym użyciu, najbardziej obiecujące. Prawie niezawodnie prowadzi ono do zdjęć albo niezwykle pięknych i pełnych wyrazu, albo zupełnie chybionych. Jest to rodzaj światła o najbardziej dramatycznym oddziaływaniu, niezrównany w przypadkach, gdy chodzi o wytworzenie odpowiedniego nastroju. Światło górne pada na motyw mniej lub więcej z góry. Jest ono najmniej fotogeniczne, bo płaszczyzny pionowe są za słabo oświetlone, aby można było uzyskać dobre oddanie barw, a cienie za małe i zbyt niekorzystnie usytuowane, aby dawały poprawne wrażenie głębi. W plenerze odpowiednik jego stanowi typowe światło południowe, które początkujący tak chętnie stosuje, bo wtedy jest „tak ładnie jasno”. Natomiast doświadczony fotograf wie, że porą odpowiednią do zdjęć w plenerze są wczesne godziny ranne i późne popołudniowe, kiedy właśnie słońce stoi niżej.

Kontrast oświetlenia

Ponieważ dopuszczalny zakres kontrastu jest dla wszystkich błon, a szczególnie dla barwnych, stosunkowo niewielki, zwykle przekładamy oświetlenie niezbyt kontrastowe ponad silnie kontrastujące. Fotografujący musi przy tym wiedzieć, że stopień kontrastu oświetlenia jest odwrotnie proporcjonalny do efektywnej wielkości źródła światła (na przykład efektywna wielkość słońca jest bardzo mała, choć naturalnie rzeczywista wielkość ogromna). Im mniejsza jest efektywna wielkość źródła światła albo im bardziej zbliżona do równoległości wiązka promieni, które ono wysyła, tym bardziej kontrastowe światło i tym ostrzej zarysowane i ciemniejsze są rzucane przez nie cienie. Im większa natomiast jest efektywna wielkość źródła światła i im bardziej rozproszone światło, tym mniejsze wywołuje ono kontrasty i tym miększe i bardziej rozświetlone są cienie. Przykładem kontrastowego oświetlenia może być bezpośrednio padające światło słoneczne, jak również światło reflektora. Przykłady oświetlenia mało kontrastowego: światło równomiernie zachmurzonego nieba albo przeświecającej gabloty ze świetlówkami. Najbardziej kontrastowe światło daje lampa łukowa cyrkonowa, rzucająca cienie ostre, jak nożem wycięte. Dalej idą żarówki o bardzo małym żarniku, takie jakie się stosuje w powiększalnikach o punktowym źródle światła. Najmiększym światłem jest bezcieniowe oświetlenie osiągane przy użyciu „namiotu świetlnego”.

Fotografia zdjecia krajobrazow czym jest barwa jasnosc jasnosc we wnetrzach naturalnosc o 2 lista rozrywkowa cechy niefotogenicznosci nieporzadek i chaos nieprawidlowe swiatlo falszerstwo jak widziec fotograficznie rzeczywistosc o 3 lista rozrywkowa o 2 jak ksztaltowac obraz fotograficzny jak korzystac z energii elektrycznej przerwanie obwodu barwa przezroczy jak eksponowac przy swietle sztucznym o 4 lista rozrywkowa o 3 lampa blyskowa swiatlo decyduje o nastroju obrazu swiatlo wplywa na efekt swiatlocienia funkcja cienia cien jako forma o 5 lista rozrywkowa o 4 przerysowanie perspektywiczne obiektu papiery barwne wywolywanie swiatlo lampy przebieg pracy o 6 lista rozrywkowa o 5 praktyka powiekszania jak przechowywac chemikalia wywolywacze jak przygotowywac roztwory etykiety o 7 lista rozrywkowa o 6 woda do roztworow temperatura kapieli stezenie roztworow widzenie fotograficzne widzenie oka o 8 lista rozrywkowa o 7 reakcja oka czego nie widzi oko lustrzanki cechy fotogenicznosci pojecie cech fotogenicznosci o 9 lista rozrywkowa o 8 niedoskonale zdjecia niepewnosc poczatkujacego pojecie symbolu fotograficznego potrzeba sterowania podejscie do obiektu o 10 lista rozrywkowa o 9 ujecie cele ujec kierunek swiatla kontrast oswietlenia o 11 lista rozrywkowa o 10 sztuczne swiatlo swiatlo bezposrednie aureola i rozswietlenie nasadki zmiekczajace swiatlo odbite i przefiltrowane o 12 lista rozrywkowa o 11 stosowanie swiatla odbitego swiatlo dzienne zabarwione swiatlo niebieskie swiatlo swiatlo sztuczne o 13 lista rozrywkowa o 12 instrumenty astronomiczne lunety aparaty lunety i teleskopy pola gwiezdne o 14 lista rozrywkowa o 13 mglawice slonce i planety kontrast fazowy zywe preparaty mikroskopia interferencyjna o 15 lista rozrywkowa o 14 mikroskopia elektronowa skanowanie synchronizacja fotografia ultraszybka oswietlenie blyskowe o 16 lista rozrywkowa o 15 zrodla swiatla krotkie blyski szybkie fotografie urzadzenia synchronizujace materialy zdjeciowe lista rozrywkowa o 16